Enginar, devedikeni familyasının bir üyesi olmakla beraber, yaprakları devedikenine göre daha büyük, daha geniş ve dikensizdir. Çiçek tablası yenen sebzeler grubunda yer almaktadır. Görünüş olarak da güzel bir bitkidir ve çok farklı şekillerde tüketilebilen lezzetli bir sebzedir.  
 

Enginar, binlerce yıldan beri Akdeniz mutfağının bir parçası olarak kabul edilmektedir. Bazı tarihçiler enginar yetiştiriciliğini Yunan ve Romalılara atfetmektedir. Enginar, devedikeninden selekte edilmiş bir bitkidir. Enginar tohumlarının çimlendirilmesi ile elde edilen bitkilerin devedikeni ile büyük benzerlik göstermesi de bunun en iyi kanıtı olarak görülmektedir.

Enginar son yıllara kadar ülkemizde ve dünya üzerinde sınırlı alanda üretilen ve fazla bilinmeyen bir sebze olduğu halde , sağlık açısından özelliklede karaciğer sağlığı açısından öneminin  keşfedilmesinden sonra bu sebzeye olan talebin artması ile üretim alanları da genişlemeye başlamıştır. Yiyecek olarak tüketilmesinin yanında, içki sanayi, kozmetik ve boya sanayilerinde kullanılan bir sebzedir. Yapılan bazı çalışmalarda enginar yaprağının hayvanlarda süt üretimini arttırdığı belirlenmesiyle yem sanayinde de kullanılmaya başlanmıştır.